प्रकर्ष

दर्शनास्तव तव आतुर मी गुरुराया 

ठेवुनी तव तो हात मस्तकी दावी उपाया 

चरण स्पर्श मजला की मिळावा 

एकची क्षण तो जणू की विसावा 

शांत करावे विद्ध मनांसी 

आशीर्वच ते देई मजसी 

तू करुणामय तूची त्राता 

चिंता कसली नुरली आता 

झाले दर्शन परिहार जहाला 

अंतरीचा तम भाव निमाला 

सत्वार्थे काया ही झिजावी 

देई इतुके बळ गुरुराया 

दर्शनास्तव तव आतुर मी गुरुराया 

कवि 'रवि'