वेदना संवेदना

वेदनांचा अंत होता कां कुणी जीवंत राहे

वेदना असती म्हणोनी आपुले अस्तित्व आहे

प्राणी पक्षी भांडता बघोनी 

व्याकूळ मन होते कसे

छळताना प्रकृतीसी बघता

अश्रु ही द्रवितसे

आलिया पूर त्या नद्यांना उध्वस्त शेती होतसे

त्या नजाऱ्यास बघता छिन्न हे मन होतसे

दृष्टी क्षेपातून माझ्या उमटते ती वेदना

मी जसा आहे गड्यांनो तद्वतची ती संवेदना

पितृपक्षातील ह्या दिनी 'पितरे' बघती मला

दिसती मजला नेत्रांत त्यांच्या 

वेदनांच्या त्या खुणा

कवि'रवि'