योजने जरी पार गेलो
योजने जरी पार गेलो
वेदनेला त्यागुनी
मौक्तिकांच्या त्या सरी
ढळती का नयनांतुनी
क्षण आठवांचे उसळती
दडपू जरी का पाहतो
कोसळे अवसान सारे
वज्र सम हृदयातुनी
ते तुझे स्वातंत्र्य आहे
तू तुला कोठे पहावे
मीच मग अजुनी कसा
नच मुक्त त्या पिंजऱ्यातुनी
एक सर वळीवाची येई
अन् मना वितळून जाई
ये पुन्हा तू एकदा ये
ये आर्त स्वर धमन्यांतुनी
कवि 'रवि'

0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home