सैनिकांचे मनोगत

तुझ्याचसाठी जन्म असे गं तुझ्याच वरती प्रिती

काय वर्णू मी मनातली ती तव विरहाची भीती

अष्ट योजने दूर असे ते माझे ध्येय ठिकाणे पाऊल पडते पुढे तरीही मन मागे साजणे

कर्तव्याप्रती बद्ध म्हणोनीजातो मी ह्या वेळा तुझ्या विना ती रात्र ही सुनी

कधी मिटेना डोळा कधी मिटेना डोळा

कवि'रवि'