वर्षला हर्ष

पहिला पाऊस

या ऋतुत शुभ्र कळ्यांच्या रुपाने बरसला

चित्तवृत्ती

मोहरल्या

आसमंत बहरला

थरथरत्या पानांच्या अंगी 

सुखाव्याची ऊब आली

रणरण तापलेली धरित्री गार झाली

उन्मादल्या त्या क्षणी

बागडती राने वने

शुष्कल्या पुष्करणी 

गीत गाती ते जुने 

अनाकलनीय दृष्य ते

मोद भरुनी वाहतो 

पहिल्या वर्षेस मीही

अपूर्वाईने पाहतो

कवि'रवि'