सिंधुताई सपकाळ
तप्त लाव्हा प्राशुनी ती ताठ बनली दुष्टांसमोर
माई म्हणुनी जगती झाली रंजल्या गांजल्यां समोर
विद्ध ते काळीज परि संवेदना पिडितांप्रति
सिंधु नामे जन्मली जणू सिंधु अनाथांच्या प्रति
ध्येय निष्ठूर वागणे जगवून गेले गे तुला
माई तुझिया अंतरीच्या वात्सल्य पूरक त्या कळा
रत्ने जेवढी जन्मली ह्या वत्सल भूमी वरी
मध्ये तयांच्या तू एक अनोखी असशी परि
करुनीया सादर नमन देतसे श्रद्धांजली
जोडताना हात तुजला आर्द्र बघ ही ओंजळी
😭😭😭
कवि'रवि'

0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home