समांतर

त्याची आणि तिची "ही" नवखीच रात्र होती

दशकांतरी जरी कां समवेत गात्रं होती

धृव गोल ते, जणू की, मिळणार ना कधीही

प्रेमात त्याज्य सारे, ही जाण मात्र होती

असती जरी किनारे, दोघांस साथ देती

जननांतुनी प्रकटली ती सर्व पात्रं होती 

एकास एक न कळे, तरीही घनिष्टता ती

भय झाकिती मनाचे, दुसऱ्यास धीर देती

"परिवार" हा 'रवि' कां, धोका असे मनाचा

"नाती"च दु:ख देती, तरीही हवी हवी ती

कवि 'रवि'