पहाट

रंगछटांची उधळण करुनी पहाट आली

थव्या थव्याने पक्षांची रांगोळी निघाली

नभ ते किंचित निळ्यास टिळे लाविते झाले

मधेच सुळके संचारांचे दिसते झाले

पुष्पे खाली धरणी वरती सडा शिंपिती

दूर मंदिरी भूपाळीचे स्वर मधुर गुंजती

कुठे कुणा तान्हुल्यास माता दुग्धे भरिते

समयी अशा 'रवि' तुज ही बघ कविता स्फुरते

सृष्टी नियंत्या तुझ्या लीलांचा तूच विधाता

आम्ही पामरे थकतो ना कधी तव गुण गाता

कवि 'रवि'