स्मृती वात

मनाच्या कोंदणातील तुझ्या आठवणींचा

तो नंदादीप उजळला मात्र 

आणि मग

गतस्मृतींची दिवाळीच झाली .....||१||

सुर्र सुर्र उडणाऱ्या

भुईनळातील बारूदी प्रमाणे 

सारे प्रसंग जीवंत होऊन

अंगावर उधळून आले! ...........||२||

कांही क्षण मन सैर भैर झालं

आणि पुन्हा

भुईनळा प्रमाणे शांत शांत झालं....||३||

वास्तवाची जाण 

बुद्धी इतकं कुणीच ठेवत नाही.

आणि म्हणूनच, संपावसं वाटलं तरी

संपता येत नाही.......................||४||

नंदादीपाची अखंड ज्योत

सतत तेवतच राहणार

निश्चलतेने

कुणी उजळो वा न उजळो

जळतच राहणार ..................||५||

स्मृती जरी गत असल्या तरी

वर्तमानाशी सतत निगडीतच असतात तोडावेसे वाटले तरी

रेशीम बंध घट्ट असतात 

रेशीमबंध घट्ट असतात...........||६||

कवि'रवि'