रस माधुर्य

एक प्याला पूर्ण भरला

अमृताने की सुधेने

संगती जैसी जयाची

त्यास प्राप्ती हो तयाची

आत्मक्लेशाने दरिद्री

राहिला जरी कां धनी तो

नाम संकीर्तनात रमला

सर्व सुख साधी मनीं तो

काम क्रोध लोभ मोह सारी

ईश्वराची निर्मिती

राहिला पुरुनी तयांसी

मानवी तो संत होतो

काय हे सुख अल्प आहे

जन्म दिधला माणसाचा

 मुक्तीचा सोपान हा 'रवि'

मोक्ष ही बघ प्राप्त होतो

कवि 'रवि'