गझल:- त्या कौतुकास त्यांच्या

त्या कौतुकास त्यांच्या मी पात्र ना कधीही 

दिसली 'सुखार्त स्वप्ने' अशी रात्र ना कधीही

क्षण एक तो सुखाचा मजला छळून जातो 

दुःखात ही 'विसावा' मज मात्र ना कधीही 

'दंशास भावनांच्या' नच एक ही उतारा 

ते हास्य 'शुष्कतेचे'....सर्वत्र ना कधीही 

येथील जीवनाला 'भ्रमलेप' चिंब जडला 

पडतील 'स्वाती बिंदू' मज खात्री ना कधीही 

ऐकोनी त्या सुरांना गंधर्व 'क्रांत' झाला 

'रवि' त्याच 'आर्तते' ला तू पात्र ना कधीही 

कवि 'रवि'