Saturday, 18 June 2022

आंदोलन एक समाधान

जलाओ जलाओ ये सडकों पे सबकुछ
दिखाओ के हम हैं तुमसे बहुत कुछ
चलो जेल जाते हैं नारा ये देकर
की ऐ राज्यकर्ता तू हम से सदा डर

उजाडो उजाडो ये बस्ती दुकानें
चलो खाक कर दो विरोधी मकानें
चलो लूट लो जो भी मिलता है लुटने
सुरक्षा के बाशिंद तो टेके है घुटने

वो अंग्रेज थे जिनकी गोली थी बोली
और वे रचाते थे लाशों की होली
अभी क्या है गद्दारी पर कुछ ना होता
तुम्हें ही जिलाये जो भी चुन के आता

मचाओ मचाओ अराजक सदा ही
नहीं लाज लज्जा बरतना कदा ही
मगर जानलो तुम हो चारा जहाॅं का
वतन के फरामोश तुम को मांदा कहां का

मगर याद रखना जो इतिहास में है
लुटेरें तुम्हें भी यूं लूटकर गये हैं
न तुम ही बचे तब न हम भी बचे हैं
जो आज हम है सभी परखचे हैं

अभी एक धागा है हम सब के हाथों
जागर करें जोड़कर अपने हाथों
नहीं झुकने देंगे कभी देश को हम
रखेंगे यूं इमान न टूटें कभी हम
           रखेंगे यूं इमान न टूटें कभी हम
कवि'रवि'


कुणी कुणा सांगावे

येथ जन्मली देशभक्त ती 
ज्यांची किर्ती लोक वर्णिती
तोच देश हा तीच मातृ ती
देशद्रोही का तरी जन्मती

विकास उन्मुख सत्ता आली
तरुणांना तव दिशा लाभली
स्वयमुत्पादक जर ते बनती
जगास ते गवसणी घालती

उच्च स्तरावर अमुची नीती
महत्प्रयासे आज पोचली
जे जे उत्तम ते ते करुनी
राष्ट्राची ती ध्वजा फडकली

देशभक्तीचे बांधुन कंकण
प्रगतीचे ते जमवी कण कण
असा लाभला जव तो नेता
विरोध कां त्या होई अकारण

तरुणांनो हे समजून घ्यावे
शत्रू कोण ते निरखून घ्यावे
करुनी तयांचे झणी निर्दालन
राष्ट्र विकासा परी जपावे
                           ‌राष्ट्र विकासा परी जपावे
कवि 'रवि'



Tuesday, 7 June 2022

भ्रम आणि वास्तव

कालच्या एका प्रतिष्ठित मराठी वृत्तपत्रातील बातमीतून असं दर्शविण्यात आलं आहे की नुकत्याच नुपूर शर्मा ह्या भाजपाच्या प्रवक्तीने महंमद पैगंबराविषयी अपशब्द वापरले, त्यामुळे भारत आणि तेल उत्पादक मुस्लिम देशांमध्ये वितुष्ट येईल आणि ते भारताला खूपच घातक ठरेल. ह्या प्रसंगी काही मुद्दे उपस्थित होतात ज्यांचा उहापोह करणे संपूर्ण भारतीय जनतेच्या ज्ञानवर्धनासाठी आवश्यक आहे तसेच भारतीय जनता पक्षाच्या कार्यकारिणीला देखील समजून घेणे गरजेचे आहे. 
१ प्राथमिक विचार करता हे सुस्पष्ट आहे की नुपूर शर्मा काही इतिहासाचं पुनर्लेखन करणारी व्यक्ती नाही. तीने जो काही अपशब्द किंवा स्टेटमेंट केले आहे ते ह्या आधीच्या लेखनातून उद्धृत केलेले आहे. त्यामुळे  हा विषय राजकीय न बनवता इतिहास संशोधकांनी हाताळायला हवा.
२ धर्मनिरपेक्षतेच्या अवडंबराखाली जगणाऱ्यांनी डोळे उघडे ठेवून भारतात काय चाललंय ते बघायला हवे. भारतीय जनता पक्षाच्या कोणत्याही जबाबदार पदाधिकाऱ्यांनी विना अभ्यास कधी विधाने केलेली दृष्टीस पडणे दुरापास्त असते. परंतु तरीही जर एखाद्या प्रवक्त्याने काही संदिग्ध विधान केले असेल तर विरुद्ध बाजूला असलेल्या व्यक्तींची विधाने सुद्धा तपासायला हवीत. टोकाची विधाने करताना निरनिराळ्या माध्यमातून अनेक स्वनामधन्य कूपमंडूक प्रवृत्ती रोज दृष्टीस पडतात. त्यांना खोडून काढताना एखादेवेळी उच्चारात प्रखरता आली तर ती प्रसंगानुरूप आहे आणि समोरच्या व्यक्तीने माफी मागितली तर क्षम्य ही आहे ही भावना जागृत व्हायला हवी. पण नुपूर शर्माच्या विषयात तसे न होता तीला जागतिक स्तरावरील गुन्हेगार ठरवण्यापर्यंत मजल गेली हे विक्षिप्त पणाशिवाय इतर काही नाही. ह्या योगे जगभरातील संकुचित प्रवृत्ती उजागर झाल्या आहेत.
३ त्या वृत्तामध्ये आकडेवारी निशी किती भारतीय आखाती देशात कामं करतात हे दाखवून अश्या भितीचा आभास निर्माण केला आहे की करोड भर लोकांना बेरोजगार व्हावे लागेल आणि त्यांच्या भारतात परत येण्याने येथे प्रश्न निर्माण होतील. येथे एक साधा प्रश्न विचारण्याची पाळी येते की काय ह्या मनुष्य बळाला हे देश उपकृत होऊन पोसतात, की त्यांची निकड म्हणून सांभाळतात? येथे नोंद घेतली जावी की ह्या देशांची उद्योजकता आणि तदनुषंगाने अर्थ व्यवस्था सुचारू पणे चालायला ह्या भारतीयांची मेहनत आणि बौद्धिक क्षमता कारणीभूत आहे. त्यांना घरी पाठविण्याची हिम्मत पुढील अनेक दशके एकाही आखाती देशात नाही. ह्या देशातील सर्वात विकसित देश संयुक्त अरब अमिराती पूर्ण पणे ही वास्तविकता जाणून आहे आणि म्हणूनच ते सतत भारतासोबत आहेत. ज्या कतार देशाने ही वावटळ उठवली तो देश कधीही भारतधार्जिणा राहिला नाही आणि ओपेक चा (तेल उत्पादक आखाती देश) सदस्य देखील नाही. मग अचानक इतर देशांतील निषेध कसा समोर आला? तर मुळात अल जझीरा ही आखातीय वृत्तसेवा कतार मधील आहे आणि आपल्या माध्यमातून सतत भारत विरोधी कारवायांना प्रोत्साहन देत असते.
आज ही सर्व घटना घडून दोन आठवडे होत आहेत आणि जवळपास नवव्या दिवशी जागोजागी प्रतिक्रिया उमटल्या आहेत म्हणजेच एका विशिष्ट उद्देशाने हा विषय तापवला गेला आहे. जगभर भारताविरुद्ध कारवाया करणाऱ्या डाव्या विचारसरणीच्या माध्यमसम्राटांना पुन्हा एक संधी ह्या विषयातून दिसली आणि त्यांनी आपला खेळ खेळायला सुरुवात केली. भारतात चालणाऱ्या परंतु विदेशी मालकीच्या माध्यम समूहांनी सुद्धा हीच छद्मी खेळी अवलंबिली आहे. 
४ हे खरे आहे की भारताला इंधन आयातीकरिता बऱ्याच अंशी आखाती देशांवर अवलंबून रहावे लागते. परंतु हेही तितकेच खरे आहे की ह्या देशांची अर्थव्यवस्था सुद्धा बऱ्याच अंशी भारतावर विसंबून आहे. येथे नमूद करणे अप्रासंगिक ठरणार नाही की, १९६२ पर्यंत अर्थात तेल उत्खननात हे देश अग्रभागी येईपर्यंत ह्या देशांमधून भारतीय रुपयातच सगळा व्यवहार चालायचा. सौदी व्यतिरिक्त इतर देशांचे स्वतः चे चलन देखील नव्हते, भारतीय रुपया हेच अधिकृत चलन होते. विशेष करून हेही लक्षात ठेवले पाहिजे की त्याकाळी अमेरिकन डॉलर देखील येथे प्रचलित नव्हता. म्हणजेच उण्यापुऱ्या ५० वर्षांचा कालावधी लोटला आहे की ह्या देशांची अर्थव्यवस्था सुधारली आहे. अन्न आणि पाण्यासाठी सुद्धा तेथील नागरिकांना समुद्रात चाचेगिरी करावी लागायची. थोडक्यात काय तर त्यांनी आमची आर्थिक कोंडी केली जाऊ शकते हा भ्रमाचा भोपळा फोडून आम्हाला आत्मविश्वासाने पुढे यावे लागेल.
५ हा अत्यंत महत्वाचा मुद्दा आहे की वरील सर्व आखाती देशांत लोकशाहीचा मागमूसही नाही. तेथील हुकूमशाही राजवट जे करील ते प्रमाण आहे. तेथील क्षेत्रीय वृत्त व्यवस्था देखील पूर्णपणे एकावलंबी आहे आणि व्यक्ती स्वातंत्र्य हा शब्द त्यांच्या शब्दकोशात जणू काही नाहीच. त्यामुळे भारताविरुद्ध असं काही वातावरण तेथे कधीच निर्माण झाले नाही आणि होणारही नाही. 
६ राहिला प्रश्न भारतीय अर्थव्यवस्था कोलमडेल ह्याचा, तर येथे उल्लेख करावाच लागेल की भारत हा उर्जा स्त्रोतांच्या बाबतीत गंभीर असून मोठ्या प्रमाणावर भूगर्भातील स्त्रोतांवरील आपली निर्भरता कमी करीत चालला आहे. अपारंपारिक ऊर्जा नियमन करण्यासाठी सर्वच स्तरावरून शर्थीचे प्रयत्न सुरू आहेत ज्या योगे येत्या काही वर्षांत आम्ही उर्जेचे निर्यातक ठरणार आहोत. संकटातून उपलब्धीचे मार्ग शोधायला पाहिजेत असे दस्तुरखुद्द विद्यमान पंतप्रधान नरेंद्र मोदी वारंवार सांगतात. मग कोणत्या भयगंडातून नुपूर शर्मा किंवा नवीन जिंदाल ह्या युवा नेत्यांची नाळ तोडायचा घृणास्पद प्रकार होत आहे? भारताने अलिकडेच निर्यातबंदी संदर्भात जे काही निर्णय घेतले आहेत, त्यातून येथील अनेक माफियांच्या दुकानदारी वर गदा आली आहे आणि त्यांनी विदेशातील इतर शक्तिंबरोबर केलेले करार कचरा बनत आहेत. आणि म्हणून असे विघातक समूह भारताची छबी अर्थात केंद्रातील भारतीय जनता पक्षाच्या सरकारची छबी खराब करण्यासाठी आटोकाट प्रयत्न करीत आहेत.
एकूण निष्कर्ष काय तर भाजपच्या राष्ट्रीय कार्यकारिणीच्या धुरिणांनी पक्षविघातक असे निर्णय तडकाफडकी घेऊ नयेत तसेच यकश्चित क्षमता असलेल्या आंतरराष्ट्रीय पटावरील प्याद्यांना घाबरून आत्मघातकी विचार करू नये. भारतीय जनता सदैव संपूर्ण विश्वासाने भाजपच्या पाठिशी आहे व  स्वतः होऊन कपाळमोक्ष करुन घ्यायचा नसेल तर आपल्या मतदार जनतेच्या मनातील भावनांना प्राधान्य देण्याचे करावे. २०१४ पूर्वी अत्यंत निराशाजनक वातावरणातून भारतीय जनतेने मोदींना प्राधान्य दिले आहे. त्यामुळे भाजप कार्यकारिणी ही त्या मतदारांना अधिक जबाबदार आहे. 
कवि 'रवि'

करना तो बहुत कुछ है

करना तो बहुत कुछ है मगर
सुयोग्य समय की कमी है
हसरतों का बोझ निरंतर
निज सफलता की कमी है
रोज है आघात मन पर
सुखदाई क्षण की कमी है
दुर्दांत होता दिन धरा पर
प्रभामय निशांत की कमी है
एक वो और एक मैं पटल पर
दृष्टि में सहजता की कमी है
चक्षु है नित शोध तत्पर
आत्मसंज्ञान की कमी है
क्या करें के तू हो गोचर
तू ही बता अब क्या कमी है
तेरी धरा तेरा ही अंबर
तू बोल क्या तुझमें कमी है
कवि'रवि'



हिंदु धार्मिक वास्तुएं और व्यवस्था का निशाचार

हिंदु धार्मिक वास्तुओं का विदृपीकरण तथा अतिक्रमण:
हाल के दिनों में हम यह वार्ता लगभग सभी माध्यमों पर लगातार चर्चा में देख रहे हैं कि, 
मुग़ल तथा अन्य आक्रांताओं द्वारा हमारे पुरातन वास्तुशिल्प और धार्मिक मान्यताओं के स्थलों को ध्वस्त कर उनकी जगह मस्जिदें बनवाई गई है। 
इन वार्ताओं को लेकर समूचे भारत में जगह जगह हूंकार प्रकट हो रहा है और इनकी सत्यता का न्यायिक स्वरूप जांचने के लिए न्यायालयों में हिंदु समुदाय की ओर से गुहार लगाई जा रही है। दूसरी तरफ इन बिगाड़ी गई जगहों के लिए मुसलमानों के पैरोकार विचित्र दलीलें देते हैं। 
एक दौर था साधारण ढाइसौ तीनसौ वर्ष पहले का जब मुगलों का हैदोस पुरे भारत में छाया हुआ था। एक संदर्भ यहां पर उचित होगा कि उस समय विभिन्न देशों के प्रवासी भारत में यात्रा करने आते थे, जिनमें से कई नामवंत प्रवास लेखक भी थे। यह हमारा सौभाग्य है कि ऐसे निश्पक्ष प्रवासियों ने तब का आंखों देखा हाल अपने पुस्तकों में लिख रखा है। 
अब वर्तमान में ऐसी अनेक वास्तुओं को हिंदु समाज को हस्तांतरित करने की मांग उठी है और उसके लिए याचिकाएं न्यायप्रविष्ट है। 
न्याय व्यवस्था की विभीषिका: यहां की न्याय व्यवस्था की एक खास बात है कि, यहां सेवानिवृत्त कर्मचारियों को नियमित रूप से अपने जिवित होने का दाखिला देना अनिवार्य है ताकि उनको दी जाने वाली सुविधाएं कायम रह सकें। स्पष्ट करना चाहूंगा कि यहां ऐसी भी व्यवस्था है कि मृत व्यक्ति का विवरण प्रेतयात्रा स्मशान में पहुंचते ही करना अनिवार्य है। अर्थात, मृत्यु की नोंद देह के क्रियाकर्म से पूर्व ही पूरी हो जाती है। आधुनिक भारत में इंटरनेट या अंतर्जाल का प्रसार और प्रयोग ग्राम स्तर तक पहुंच गया है और सभी गतिविधियां अंतर्जाल पर अविलंब दर्ज की जाती है। तब प्रश्न यह उठता है कि मनुष्य को जीवित या मृत होने की घोषणा बारंबार क्यों करवाना जरूरी है? न्यायव्यवस्था का यह एक विनोद है कि सिस्टम को सुधारने, अद्यतन बनाने का आदेश न देकर स्वयं को जिवित प्रमाणित करवाना उसे सहज लगता है। 
उपरोक्त उदाहरण का औचित्य यह है कि भारतीय पुरातत्व सर्वेक्षण विभाग ने बीते ७५ वर्षों में अनेक ऐतिहासिक वास्तुओं का उत्खनन कर अनेकों सत्यदर्शी सिद्धांत और गवाहों को स्थापित किया है। लेकिन न्याय व्यवस्था हर पहलू का सत्यापन सच को झूठ और झूठ को सच साबित करने की महारथ हासिल किए हुए वकीलों द्वारा पेश कराने पर आग्रही है। पुरातत्व का अध्ययन जो कुछ स्पष्टतया दिखाता है वो सत्य वकील को साबित क्यों करना चाहिए? एक वकील 'है' कि लड़ाई लड़ेगा तो दूसरा 'नहीं' की लड़ाई लडता है। करोड़ों मुकदमे ऐसे हैं जहां मानवी जीवन का सीधा संबंध है मगर उनकी प्राथमिकता न के बराबर है। 
हम भारत के हिंदुजन पता नहीं किस तरह के रसायन की उत्पत्ति है कि हमारी बर्फ़ बन चुकी संवेदनाएं कभी पिघलती ही नहीं, मस्तिष्क जागृत होता ही नहीं। अधिक से अधिक इतना ही होता है कि हम असहाय होने का स्वांग रच कर दिन की इतिकर्तव्यता कर निद्राधीन हो जाते हैं। चिरनिद्रा से भी भयानक है हिंदु समाज की आत्मग्लानि।
क्या संघ सेवा का यह एक अंग नहीं होना चाहिए कि हम मुखर हो कर ऐसी दरेक अनुचित, अप्राकृतिक, अप्रासंगिक विधियों को असंवैधानिक करार दिए जाने के लिए समाज के हर स्तर तक न पहुंचे? क्या आने वाली पीढ़ियों को एक स्वच्छ सामाजिक स्थिति मुहैया कराना हमारा कर्तव्य नहीं? क्या योग्यता पूर्ण व्यक्तियों का चयन करा कर प्राकृतिक भारत का पुनर्निर्माण करना हमारा लक्ष्य नहीं होना चाहिए?।
अंततः एक बड़ा ही गंभीर परंतु अत्यावश्यक विषय मैं चर्चा में लाना चाहूंगा वह यह कि जिस तरह आक्रांताओं ने जबरदस्ती से वास्तुशिल्प हथियाने का क्रूर कर्म किया, वैसे ही उन्होंने तथा पादरियों ने हमारे हिंदु परिवारों का धर्म परिवर्तन करानेका पाप भी किया है।
छत्रपति शिवाजी महाराज जी ने हमें ऐसे निष्पाप परिवारों की घर वापसी का मार्ग प्रशस्त करवाया है। इस प्रावधान की सहायता से हमें जितना शक्य है उनकी सहायता कर घर वापसी का प्रयास करना चाहिए।
जय श्री राम
कवि'रवि'

हिंदु साम्राज्य दिन २०२२

हिंदु साम्राज्य दिन 2022 
ज्येष्ठ शुध्द त्रयोदशी दिनांक 12/06/2022
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत
अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम
वो एक दौर ऐसा था जब सारा भारत यवनों की या यूं कहिए कि मुसलमान दमनकारीयों की कुनितियों से और शैतानी कारनामों से त्राहिमाम त्राहिमाम कर रहा था। समृद्ध भारत को लूट का साधन समझ कर बेशर्मी से लूटा जा रहा था। उत्तर तथा दक्षिण भारत के तत्कालीन शासक कितने ही राजाओं ने मुगलों के समक्ष हार मान कर उनका अधिपत्य स्विकार कर लिया था।
ऐसे में पुणे प्रांत भी आदिलशाही का संभाग हुआ करता था और संयोग से यह शिवाजी महाराज के पिता श्रीमान शहाजीराजे भोंसले की जागीर थी। उल्लेखनीय होगा कि शहाजीराजे आदिलशाही में सरदार थे और दरबार में उनका वर्चस्व भी था। 
शौर्य और पराक्रम में अपराजेय होने के उपरांत भी क्या कारण था कि लगभग सभी हिन्दू राजाओं को मुसलमानी सत्ता से समझौता करना पड था? आज के परिप्रेक्ष्य में हम अभ्यास करें तो यह स्पष्टता से दिखता है कि संपन्नता के कारण सभी राजाओं में विलासिता और आत्मतुष्टि का प्रकोप जारी था, शौर्य और युद्ध कला केवल प्रदर्शन की वस्तु बनकर रह गई थी। प्रजा में आत्यंतिक निराशा छाई हुई थी और एक आक्रोश की स्थिति थी। ऐसे में पुणे में राजमाता जिजाऊ का चरित्र एक दृढनिश्चय के साथ आकार ले रहा था। शहाजीराजे भोंसले के ज्येष्ठ पुत्र संभाजी राजे दक्षिण प्रांत त्रावनकोर में अपनी माता के साथ पल बढ रहे थे और शिवबा इधर अपनी माता जिजाबाई से संस्कार प्राप्त कर रहे थे। शिवबा के बाल्यकाल में उन्हें जो शिक्षा मिलती गई उसमें से ही एक क्रांतिकारी युगपुरुष के चरित्र की मेढ़ रची गई। 
उनके किशोरावस्था का प्रताप है कि उन्होंने तोरणा किला काबिज़ कर लिया था और आदिलशाही दरबार से पूछे जाने पर दलील दी थी कि वे उसके रखरखाव को सुधारना चाहते हैं।
विश्व को 'गनीमी कावा', घात लगाकर हमला करना, आधुनिक शब्दमाला में जिसे रिबेल फाइट्स कहते हैं, उसकी आश्चर्यचकित करने वाली संकल्पना का इस घटनाक्रम से ही जन्म हुआ था। शिवाजी महाराज का छत्रपति शिवाजी महाराज बनने तक का प्रवास उस समय के सभी सत्ता केंद्रों के लिए एक अनाकलनीय तथा अप्रत्याशित सफलता थी। 
विश्व भर के तख्तों को हिला देने वाली लगभग सभी शक्तियां हो न हो छत्रपति शिवाजी महाराज के अपनाए हुए तरीकों का आजभी आदर्श मानकर प्रयोग करते हैं। 
राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ छत्रपति शिवाजी महाराज के राज्याभिषेक दिन को हिंदु साम्राज्य दिन के रूप में मनाता है। इसका मुख्य कारण है कि इस देश में तब से पहले कभी हिंदु साम्राज्य की परिकल्पना इतिहास में कहीं उल्लेखित नज़र नहीं आती, जबकि शिवाजी महाराज के प्रयासों का मूल हेतु 'हिंदवी स्वराज्य' रहा है। आधुनिक भारत की नींव इसी उद्देश्य से रखी गई है। शिवराज्याभिषेक की विधि से तभी के इतिहास को हिंदु साम्राज्य मिला और भारत वासियों को हिंदुत्व का नया परिमाण मिला, विचार मिला। 
राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ की स्थापना करते समय आद्य सरसंघचालक परम पूजनीय डॉक्टर हेडगेवार जी के प्रगल्भ वैचारिक क्षमता का प्रत्यय हमें इस बात से ही आता है कि उन्होंने संघ संविधान में भगवा ध्वज, भारत माता के उपरांत छत्रपति शिवाजी महाराज को सर्वोपरि माना है और स्वयंसेवकों को उनके आदर्श व्यक्तित्व का अध्ययन कर आचरण का आग्रह किया है। 
हिंदु साम्राज्य दिन के उपलक्ष्य में आयोजित इस संगोष्ठी में मेरे विचारों को व्यक्त करते समय कुछ त्रुटियां अवश्य रही है इसका मुझे एहसास है, परंतु आप सभी की सद्भावना से मुझे प्रेरणा मिलती रहेगी इस आशा के साथ मैं मेरा कथन समाप्त करता हूं। 
कवि'रवि'

Wednesday, 1 June 2022

मदहोशी ऐसी

मदहोश है ज़माना कुछ इस कदर आजकल
न कारगर है शक्लो सूरत न कामयाब अक्ल
जीने का सलीका लम्हों तक की हद में कैद
कोई कहता है कुछ तो आह आती है निकल
दिल की शिकायतें एक भरम सी बनी है
ना दलीलें देने की फुर्सत, ना कोई वक्त मुकम्मल
ये मंज़र कैसा है 'रवि' के चोटिल है आसमां
वो वादें वो फसाने सब बेतुका कहने के काबिल
कवि'रवि'